“Een Scholarshipper brengt kinderen uit verschillende wijken bij elkaar op één plek, waar iedereen geaccepteerd wordt. Hoe populairder de Scholarshipper is, hoe meer kinderen er komen”, ziet Kokotovic. Maar naast de sportieve inzet van Krajicek Scholarshippers, ziet hij ook dat de jongeren zich ontwikkelen tot zijn ‘ogen en oren’ in de wijk. “De jongeren komen zelf uit de wijk: ze spreken de taal van de jeugd en kennen hen. Dat maakt het makkelijker om het gesprek aan te gaan, op het moment dat zich iets voordoet. Sommige Scholarshippers hebben een heftige jeugd gehad, waardoor zij bepaalde problematiek in een vroeg stadium kunnen signaleren, aankaarten en zelfs tackelen. Krajicek Scholarshippers vormen een steunpilaar voor de jeugd.”

Momenteel bezetten vier Scholarshippers (en twee vrijwilligers) de zes Krajicek Playgrounds in Tilburg. In samenspraak met de buurtsportcoaches organiseren zij gemiddeld twee per week activiteiten op vaste momenten. De activiteiten duren gemiddeld een uur en trekken drie keer zoveel kinderen naar de Playground, dan een dag zonder begeleide activiteit.

Van investeren tot lucht

“De inzet van Scholarshippers geeft mij lucht”, constateert Kokotovic. In het begin investeert hij veel tijd om jongeren de bagage mee te geven die ze nodig hebben om op de Playground te staan. “Maar uiteindelijk neemt een goede Scholarshipper mij werk uit handen. Dan begeleiden ze zelfstandig sportactiviteiten of nemen ze de werving en begeleiding van nieuwe Scholarshippers over.”

Een eerstejaars Scholarshipper kost Kokotovic circa twee uur per week van zijn tijd. “Eerstejaars laten we zelden alleen; wij moeten ontdekken wat ze in hun mars hebben en hoe ze op de Playground staan”, legt hij uit. “Iemand die een sportopleiding volgt, geeft makkelijk een les, maar mist misschien social skills. Bij een jongere die social work doet, is dit misschien andersom. Daarom staan ze in het begin met een buurstportcoach op de Playground of ze lopen mee met oudere Scholarshippers, die ze laten zien hoe het werkt. Je kijkt mee hoe activiteiten verlopen en grijpt in als het nodig is; daar leren ze ook van. Na afloop van een activiteit pak ik een kwartiertje om te bespreken wat goed ging en wat beter kan. Naarmate ze zich goed ontwikkelen, kunnen ze het alleen aan.”

Een goede vibe is key

Inmiddels begeleidt Kokotovic al tien jaar Scholarshippers in de gemeente Tilburg. Hij heeft inmiddels een goed oog ontwikkeld voor intrinsieke motivatie en talent. “Als je net als ik al een tijdje meeloopt, signaleer je betrokkenheid en potentie bij kinderen al op jonge leeftijd. Het belangrijkste waar ik op scout, is de energie, de goeie vibe van de jongeren. Ik kijk of ze anderen automatisch betrekken en sportief gedrag in het spel.”

Kokotovic: “Het zijn vaak jongeren die in de groep al iets te vertellen hebben - op een positieve manier. Ze willen iets overdragen aan de jeugd en ze hebben de energie om jongeren in beweging te krijgen en zelf mee te doen. Ze hebben de intrinsieke motivatie om te groeien in hun leiderschap en dezelfde verantwoordelijkheid te dragen als de buurtsportcoaches.”

Door ze persoonlijk aan te spreken op dit positieve gedrag en hun kwaliteiten als rolmodel voor de jeugd, heeft de Tilburgse buurtsportcoach al veel enthousiaste Scholarshippers geworven. Kokotovic heeft nog wel een goed advies voor buurtsportcoaches en jongerenwerkers die willen starten met het betrekken van Scholarshippers in hun programmering. “Begin liever met één goede jongere, waarin je echt potentie ziet. Kies iemand waar je zelf positieve energie uit haalt, waar je vertrouwen in hebt en die je goed kunt opleiden. Dat gaat je beter helpen, dan een team van vijftien jongeren half op te leiden.”

Beeld: Krajicek Foundation/Maaike Petri